اصفهان
info@notfedaran.ir
0919-800-8890

شترمرغ آمریکایی از آشنایی تا پرورش

جوجه کشی,دستگاه,طیور,نطفه,نطفه دار,تخم مرغ,تخم شتر مرغ,تخم نطفه دار,نطفه بست,نطفه داران,نطفه دار تخم,تخم نطفه دار کاسکو,تخم نطفه دار طوطی,تخم نطفه دار طیور,تخم نطفه دار پرندگان,خرید تخم نطفه دار,پرورش,آموزش,پروش شتر مرغ,پرورش طیور,پرورش پرنده,پرندگان تزیینی,تزیینی,فروش,خرید,طیور وحشی,مرغ لاری,خروس لاری,ایام سامانی,ظرفیت,ظرفیت هچر,ظرفیت فروش,ظرفیت تولید,ظرفیت دستگاه,دستگاه,انواع طوطی,انواع پرنده

شترمرغ آمریکایی از آشنایی تا پرورش

آشنایی با ویژگی ها و خصوصیات شترمرغ آمریکایی

شترمرغ آمریکایی که با نام ریا (rhea) نیز شناخته می شود، از دسته پرندگان بزرگ غیر قابل پرواز و هم خانواده سایر شترمرغ ها می باشد. این پرنده متعلق به آمریکای جنوبی می باشد و جثه ای به اندازه یک گوسفند دارد، بنابراین کوچک تر از شترمرغ های آفریقایی هستند و با توجه به نبود این پرنده در ایران تاکنون گزارشی مبنی بر پرورش این پرنده دریافت نشده است. در ادامه با خصوصیات کامل رئا این شترمرغ آمریکایی آشنا خواهید شد.

 

زادگاه و زیستگاه

شترمرغ آمریکایی در مناطق جنوبی و جنوب غربی آمریکا یافت می شود و در کشورهایی مانند برزیل، شیلی، پاراگوئه و پرو که در همین قاره هستند، یافت می شوند. تمایل این گونه به زندگی در چمنزار ها، جلگه ها و دشت های وسیع و بدون درخت است، هم چنین در ارتفاعات بالا نیز یافت می شوند. ریا ها ترجیح میدهند در مناطق معتدل و نزدیک به آب با امکان دسترسی راحت به غذا زندگی کنند.

 

گونه های شترمرغ آمریکایی

این پرنده دارای دو نوع گونه شناخته شده است که به نام های ریای بزرگ (Greater rhea) و ریای داروین یا ریای کوچک (Darwin’s rhea or lesser rhea ) معروف هستند. ریای بزرگ پرهایی خاکستری مایل به آبی دارد در حالیکه ریای کوچک پرهایی به رنگ قهوه ای روشن دارد. ریای بزرگ قد بلند تر و نوک دراز تری نسبت به ریای کوچک دارد.

 

خصوصیات و رفتار ها

وزن شترمرغ آمریکایی
وزن شترمرغ آمریکایی

همانطور که در ابتدای مقاله اشاره شد، این پرنده ها قدی به اندازه یک گوسفند و در حد ۵۰ سانتی متر دارند. طول آنها از سر تا دم به ۱۷۰ سانتی متر می رسد و وزن جنس بالغ آنها حدود ۴۰ کیلوگرم خواهد بود. سر و گردنی شبیه به شترمرغ اما با طولی کمتر دارند.
ریا ها در حالت کلی پرندگان ساکتی هستند، البته به جز مواقعی که جوجه هستند و یا نرها به دنبال یافتن جفت خود باشند. نر ها در فصل جفتگیری از طریق صدای خود سعی در جذب ماده ها دارند، آنها با یک صدای بم و غرش مانند این حس خود را اعلان می کنند. هم چنین همراه با ایجاد این صدا، سینه خود را بالا داده، گردن خود را سفت نموده و پر های خود را پف می کنند. سپس پرهای خود را بلند کرده و با طی یک مسافت کوتاه آنها را به صورت متناوبی می چرخاند. وقتی که پرنده ماده به او توجه کند، گردن خود را با یک حالت خاص به سمت عقب و جلو خواهد برد و با موافقت پرنده ماده عمل جفت گیری آغاز خواهد شد.
ریا ها در فصل جفت گیری به صورت دسته های دو الی سه نفره هستند که اکثرا یک ماده همراه با دو نر خواهد بود، آنها در فصل های عادی به غیر از فصل جفت گیری به صورت گله های ۲۵ نفره هستند و همراه با گوزن ها و گاو ها می چرند. جالب است بدانید که هنگام احساس خطر و یا دنبال شدن توسط شکارچی ها به صورت زیگزاگی فرار می کنند و از بال های خود برای حرکت بهتر استفاده می کنند.

 

تغذیه

غذای اصلی ریا از انواع گیاهان و برگ های علوفه می باشد. هم چنین می توانند از انواع میوه ها، دانه ها و ریشه گیاهان تغذیه کنند. حشرات، ملخ ها، خزندگان و جوندگان نیز می توانند از غذای محبوب آنها باشد. ناگفته نماند که جوجه های در چند روز اول زندگی خود از همین حشرات تغذیه می کنند چون که سرشار از پروتئین بوده و برای رشد سریع آنها مفید خواهد بود.

 

تولید مثل شترمرغ های آمریکایی

تخم گذاری شترمرغ آمریکایی
تخم گذاری شترمرغ آمریکایی

در این نژاد هر پرنده نر می تواند دو الی دوازده پرنده ماده را انتخاب کرده و با آنها جفت گیری کند. پس از انجام جفت گیری، پرنده نر اقدام به ساخت لانه خواهد کرد. لانه به صورت یک خراشیدگی ساده در زمین خواهد بود که اطراف آن با استفاده از علف ها و برگ ها پوشیده می شود. ماده ها به نوبت در همان لانه تخم گذاری خواهند کرد و پرنده نر جوجه کشی از تخم ها را بر عهده خواهد گرفت. پس از رسیدن تعداد تخم ها به ۱۰ الی ۱۶ عدد عملیات جوجه کشی آغاز خواهد شد.
جالب است بدانید که ریای نر با گمراه کردن شکارچیان از تخم ها محافظت خواهد کرد، به این صورت که در اطراف لانه تعدادی تخم قرار خواهد داد تا شکارچیان آنها را شکار کرده و به سراغ تخم های درون لانه نیایند، اصطلاحا می توان گفت که این تخم ها را فدا می کند. لازم به ذکر است که دوره جوجه کشی تخم های نطفه دار ریا حدود ۳۴ الی ۳۵ روز می باشد و در طی مدتی که پرنده نر بر روی تخم ها می خوابد، پرنده ماده به سراغ سایر نرها رفته و با آنها جفت گیری خواهد کرد.
وظیفه محافظت و نگه داری از جوجه ها بر عهده پرنده های نر خواهد بود و در طول این مدت مانع از نزدیک شدن جوجه ها و پرنده های ماده به جوجه ها خواهد شد. جوجه ها در سن شش ماهگی کاملا بالغ شده و قابلیت زندگی تنهایی را دارند، اما برای جفت گیری و تولید مثل باید به سن دو سالگی برسند.

 

پرورش شترمرغ آمریکایی

اگرچه پرورش این گونه در ایران مرسوم نیست، اما در آمریکای جنوبی آنها را در مزارع پرورش می دهند، گوشتی لذیذ داشته و طرفداران زیادی در کشور های جنوبی آمریکا دارد. هم چنین از پوست او برای ساخت لوازم چرمی و از پر آن برای ساخت گردگیر استفاده می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *